Tag: INTERVIEW

Aan het begin van mijn journalistieke loopbaan ontmoette ik de door mij bewonderde schrijver, interviewer, entertainer en zanger Ischa Meijer. In een café in Zwolle. ‘Ik werd verslaggever uit passie,’ zei hij. En: ‘Ik ben een ambachtsman, niet echt een bevlogen literator.’

Eeuwige roem heb je natuurlijk sowieso na het winnen van een IDFA-prijs. Maar wat levert het in de praktijk verder op? We vroegen het vier Nederlandse oud-winnaars.

De tientallen mensen die Yann Arthus-Bertrand in Human het woord geeft over heftige gebeurtenissen in hun leven, kijken recht de lens in. Net als mensen die Errol Morris aan de tand voelt in bijvoorbeeld Tabloid of The Unknown Known. En dan blijken ze ook nog allebei van Philip Glass te houden.

Lukas Valenta Rinner (1985), in Oostenrijk geboren en nu wonend en werkend in Argentinië, voert in zijn wrang-komische speelfilmdebuut Parabellum een bonte groep Argentijnen op die naar een survivalkamp afreizen. In de wildernis merken ze dat het niet meevalt om geheel op jezelf teruggeworpen te worden.

In Zuid-Korea is regisseur en theatermaker Jang Jin beroemd, maar over de grens is hij onbekend en ondergewaardeerd. IFFR wijdde een retrospectief aan hem met elf speelfilms en één korte film waar Jang als regisseur, producent of scenarioschrijver bij betrokken was.

Wees erbij of mis het: de performances van New Yorker Bruce McClure zijn unieke filmische belevenissen. Er komt geen camera aan te pas, wél 16mm-projectoren waarmee hij een spel van licht en duisternis creëert, begeleid door harde, hypnotiserende klanken en gesproken woord. IFFR wijdt een retrospectief aan McClure, die tijdens het festival acht live-performances doet. Ook heeft hij een grote installatie in galerie Witte de With, waar onder meer tekeningen van hem te zien zijn.

In Videophilia (and Other Viral Syndromes) neemt de Peruaanse regisseur Juan Daniel F. Molero de kijker mee op een digitale trip langs chattende, gamende, trippende en amateurporno makende jongeren. Intussen nadert het einde van de wereld. In een notendop “Een leuke, gekke film over tieners die hun tijd verdoen met nieuwe media, die rondhangen in de stad, op zoek naar avonturen op en buiten het scherm.” Eerste keer “Ik maakte eerder de documentaire Reminiscenses, die ook in Rotterdam te zien was. Het maken van een speelfilm is wat mij betreft niet […]

Stel dat je stad ineens wordt gebombardeerd. Omdat je opeens in het verkeerde land woont. Hoe ga je daarmee om? The Sky Above Us, het debuut van Marinus Groothof (35) over de NAVO-bombardementen van Belgrado, gaat in Rotterdam in wereldpremière. “De eerste keer in Belgrado schrok ik van de gebombardeerde gebouwen die ik zag”, vertelt regisseur Marinus Groothof. “Dat zag ik nooit eerder in het echt.” Zijn The Sky Above Us speelt zich af in Belgrado eind jaren 90, waarin […]

Diepe weemoed gekoppeld aan tomeloze energie, dat is Buffalo Tom op zijn best. Interview met zanger/gitarist en ‘part time man of rock’ Bill Janovitz.

De derde roman van de Amerikaanse schrijver Joshua Ferris, To Rise Again At A Decent Hour, is weer heel anders dan zijn vorige twee. Ditmaal gaat hij op een vrolijk-cynische manier onderwerpen als religie en identiteitsdiefstal te lijf. Interview met een veelzijdige, zelfbewuste schrijver. ‘Als mensen grappig zijn, mogen ze wat mij betreft klootzakken zijn.’

De Amerikaanse groep The Afghan Whigs, in 2001 uit elkaar gegaan, is terug. Met, na een geslaagde reünietournee, nu ook nog eens een nieuw album. Een interview met zanger Greg Dulli.

Tania voelt zich Maori, praat als een Maori, maar met haar blanke huid en blonde haar ziet ze er niet bepaald uit als een Maori. In het Nieuw-Zeelandse Fantail wordt ze met de neus op de feiten gedrukt. [dropcap size=small]S[/dropcap]ophie Henderson heeft de hoofdrol in Fantail, schreef het scenario én is getrouwd met Fantail-regisseur Curtis Vowell. “We vormen een goed team”, zegt Vowell. “Het is ook heel handig, want het is nooit moeilijk om een vergadering in te plannen”, vindt […]

Het is natuurlijk mooi, een Tiger Award winnen, maar heb je er ook wat aan? “Het heeft me enorm geholpen”, zegt Manolo Nieto, die in 2006 een Tiger Award won voor zijn debuut La perrera. “Het bracht een hoop erkenning, ik ben de hele wereld rond geweest met die film. De prijs zette me in de schijnwerpers in de onafhankelijke filmwereld. En de Tiger Award maakte het makkelijker om aan te kloppen bij het Franse steunfonds Cinéfondation voor de opvolger.” […]

De Koreaanse regisseur Lee Su-Jin spreekt opzettelijk in vrij vage bewoordingen over zijn aangrijpende debuut Han Gong-Ju, op het IFFR 2014 één van de winnaars van een Tiger Award. Hij wil niet te veel prijsgeven van het verhaal over een tienermeisje (de Han Gong-Ju uit de titel) dat na een traumatische ervaring wordt overgeplaatst naar een andere school. Wat er precies aan voorafging, wordt stukje bij beetje onthuld. Lee laat de kijker in tranen achter. In een notendop “Dit is […]

Bij de wereldpremière op het IFFR 2014 van Mancanza- Inferno, dat zich afspeelt in de door een aardbeving verwoeste L’Aquila, waren inwoners van de Italiaanse stad aanwezig. Ze vonden het ‘zeer emotioneel’ om voor het eerst de film te zien, waarin ze zelf ook meespelen. Op 9 april 2009 werd het Italiaanse L’Aquila wereldnieuws door een zware aardbeving die een groot deel van de stad verwoestte en meer dan driehonderd mensen het leven kostte. Bijna vijf jaar later ligt het […]

Het Amerikaanse Obvious Child is een onvervalste romcom. Maar geen typische: de hoofdpersoon raakt ongewenst zwanger en besluit de vrucht van haar dronken avontuurtje weg te laten halen. Een nadeel van Obvious Child? Hij wordt wel heel snel weggezet als ‘die abortusfilm’, merkt regisseur Gillian Robespierre. “Ik hoop dat het meer is dan dat”, zegt ze. “Obvious Child gaat over Donna, een vrouw die met haar zelfvertrouwen worstelt. In het begin van de film laat ze behoorlijk over zich heen […]

Bij het illustere rijtje muzikanten die de soundtrack verzorgden voor Jim Jarmuschfilms – John Lurie, Tom Waits, Neil Young, RZA – voegt zich nu een Nederlander: Jozef van Wissem. De luitspeler en componist kreeg voor zijn bijdrage aan Only Lovers Left Alive in Cannes de prijs voor beste soundtrack.  De eerste ontmoeting tussen Jozef van Wissem en Jim Jarmusch, een jaar of zeven geleden, zou zo uit één van Jarmusch’ films kunnen komen. “Ik kwam hem tegen op straat in […]

Het in schitterend zwart-wit gefilmde Mein blindes Herz, op het IFFR 2014 genomineerd voor een Tiger Award, is beslist geen gemakkelijke film. Het confronterende verhaal van een man met een ernstige handicap die zijn moeder vermoordt en vervolgens aan het zwerven slaat, wordt doorsneden met filosofische verhandelingen. Het is het debuut van de Oostenrijker Peter Brunner, die op de Weense filmacademie Michael Haneke als leraar had. In een notendop “Taxi Driver komt hard in botsing met Eraserhead.” Syndroom “Hoofdrolspeler Christos […]

Een beetje buiten adem schuift David Mackenzie aan. Vlak voor het gesprek mocht de Brit tijdens de fotoshoot wild met klapstoeltjes zwaaien, om zich van zijn agressieve kant te laten zien. Een idee dat was ingegeven door de film waarmee Mackenzie in Rotterdam is tijdens het IFFR 2014, het rauwe gevangenisdrama Starred Up. Daarin vliegt ook aardig wat meubilair door de lucht. Misschien is het een idee om te beginnen met de agressie en het geweld in Starred Up. Heb je daar zelf ook iets mee? […]

Als zoon van stripscenarist en regisseur Alejandro Jodorowsky kreeg acteur en zanger Adan Jodorowsky de liefde voor film met de paplepel ingegoten. In het surrealistische The Voice Thief  (op het IFFR 2014 geselecteerd voor de Tiger Awards Competition for Short Films) speelt naast zijn broer Cristobal ook Asia Argento, dochter van de legendarische Italiaanse horrorregisseur, een hoofdrol.   In een notendop “Een operazangeres raakt haar stem kwijt als haar man haar in een opwelling probeert te wurgen. Zij heeft die […]

De Amerikaanse schrijver David Sedaris was in het land voor onder meer een optreden in Carré. Ik prikte een bitterbal met Sedaris en hielp hem met het verzamelen van Nederlandse scheldwoorden. Ook was er gelegenheid voor een prettig gesprek.

Organisator Louis Behre van Crossing Border vertelt over de twee optredens die Gerard Reve op zijn festival deed. Al zegde Reve in 1998 in eerste instantie af, omdat een andere aangekondige artiest – ‘die knappe mooie jongen van Nick Cave’ – niet kwam.

Ruw, ongepolijst, soms verrassend gevoelig. Greg Cartwright laat verschillende kanten van zich horen in bands als Reigning Sound, Oblivians, Compulsive Gamblers, Parting Gifts en Deadly Snakes. We vragen hem het hemd van het lijf over onze favoriete songs.

Romantische komedies zijn er in alle soorten en maten. Maar een romkom uit Noord-Korea, dát is niet eerder vertoond. [dropcap size=small]E[/dropcap]r gaat haast geen IFFR-editie voorbij zonder een Koreaanse film op het menu. Maar producties uit Nóórd-Korea zijn een ander verhaal. De Belgisch/Brits/Noord-Koreaanse coproductie Comrade Kim Goes Flying is geen communistisch manifest of een lofzang op de Grote Leider. In plaats daarvan is het een romantische komedie over een jonge mijnwerkster die droomt van een carrière in het circus. Comrade […]

De Filmmuseum Biënnale (2010) opende met de zwijgende film De man met de camera (1929) van Dziga Vertov. Met een soundtrack van de Britse componist Michael Nyman, die hij live met zijn Michael Nyman Band uitvoerde. ‘De film is een compleet meesterwerk en een van de grote kunstwerken van de eerste helft van de 20e eeuw,’ zegt Michael Nyman over De man met de camera. ‘Vertov wist precies wat hij deed – heel anders dan het weifelachtige, constant veranderende montageproces waar je […]

Op haar achtste album West laat Lucinda Williams dertien nieuwe liedjes horen – warme, ingetogen pop met vervaarlijk scherpe randjes. Ze handelen over de dood van haar moeder, en misgelopen relaties. „Elke keer als ik ze zing, barst ik zowat in tranen uit.” [dropcap size=small]V[/dropcap]ergis je niet. Het lijkt misschien niet zo bijzonder dat de Amerikaanse zangeres Lucinda Williams onlangs een nieuw album uitbracht, West, met dertien nieuwe songs. Dat is, zou je kunnen zeggen, haar vak, zoals een bakker […]

Hij is geboren en getogen in Nashville, Tennessee, hoofdstad van de countrymuziek. Maar zanger Bobby Bare jr. is geen typische country-muzikant. ‘Je kunt ook platen van AC/DC kopen in Nashville, hoor.’

Dracula, Ik heb genoeg van jou, La comparsa: Nederpop-klassiekers van ZZ & de Maskers. Een terugblik op de eerste Nederlandse band die lang haar droeg, met zanger Bob Bouber en gitarist Jan de Hont.

Baby I’m bored vormt wat Evan Dando, voormalig zanger van The Lemonheads, het eigenlijke begin van zijn muzikale carrière. Ook al is hij al 16 jaar bezig. [dropcap size=small]P[/dropcap]raten met de Amerikaanse zanger Evan Dando is leuk, maar echt bijzonder wordt de ontmoeting pas ná het interview, als hij met zijn gitaar moet poseren voor een foto en voorstelt een paar liedjes te zingen. Even later klinkt in de hotelkamer die warme, zowel jeugdig als doorleefd klinkende stem, die vol overgave […]

Het Vlaamse Vive La Fête zingt Gainsbourg-achtige Franse chansons, met een new wave-begeleiding. Een combinatie die wonderlijk goed uitpakt. Waarom in het Frans? ‘Dat is sexier dan het Engels. Het is specialer, speelser.’ HET WAS OP een feestje, vier jaar geleden, dat Danny Mommens en Els Pynoo elkaar ontmoetten. Een feestje van de zus van Els. ”Toen,” zegt Mommens, ”heb ik haar gouden stem ontdekt. Ik dacht: met die stem valt geld te verdienen.” Hij lacht, want zo ging het […]

In het najaar van 2000 verscheen het derde album van de Amerikaanse zanger/gitarist Johnny Dowd, Temporary shelter. De derde in een reeks cd’s met beklemmende, onheilspellende muziek die klinkt alsof ze elk moment kan ontsporen. Voor de muziek van de Amerikaanse zanger/gitarist Johnny Dowd past eigenlijk maar één woord: fucked-up. Een Nederlands equivalent is er moeilijk voor te verzinnen: in de vernieling, misschien. Hij maakt onheilspellende, beklemmende songs, die klinken alsof ze elk moment kunnen ontsporen – vaak met vervormde […]

Na enkele decennia is The Fall nog steeds niet suf, saai of gezapig geworden. Dat kan ook nauwelijks met zo’n eigenwijze, intelligente en grillige leider als Mark E. Smith.

Interview met de Amerikaanse rapper Eminem, die met zijn politiek incorrecte teksten klinkt als een loltrappende olifant in een porseleinkast. ‘South Park opende mij de ogen.’

”De meeste mensen zijn ermee tevreden hun creatieve aspiraties vervuld te zien door anderen, door hun idolen. Ik probeer te laten zien dat wat ik doe niet zo moeilijk is,” zegt Billy Childish. De Britse cultheld, zanger/gitarist, schrijver, dichter en schilder trad op bij Crossing Border.

De fraaiste gitaarpop sinds The Byrds wordt gemaakt door het Schotse viertal Teenage Fanclub. Hun nieuwe cd heet Songs From Northern Britain. “Wij voelen ons niet bijzonder Schots. Als je veel reist, besef je dat Schotland eigenlijk niet zo veel voorstelt.” Er is geen andere popgroep zo vriendelijk en aanstekelijk opgewekt als het Schotse Teenage Fanclub. Breng vijf minuten door in hun gezelschap en je humeur kan de rest van de dag niet kapot. De bassist, die een van de […]

Met New Forms maakte de Britse muzikant Roni Size met het collectief Reprazent voor het eerst een volwaardige drum ‘n’ bass-cd. “We zijn oud genoeg om het verleden te begrijpen en jong genoeg om de toekomst van onze kinderen te zien”, zegt Size. [dropcap size=small]“W[/dropcap]e gaan een uur of tien zitten praten, dan ontstaat er een vibe, en als die er is gaan we de studio in, zetten een goede breakbeat neer, hakken die door elkaar, gooien het in het mengpaneel, EQ-en […]

Een nieuwe generatie singer/songwriters maakt ingetogen, melancholieke muziek, in plaats van ruige alternatieve rock. Het punk-amateurisme is hen een gruwel: “Het lijkt of niemand technisch kunnen nog belangrijk vindt.”

Het Schotse trio Bis wil een tiener-revolutie ontketenen. Teen-C: jeugdig en energiek denken, ook al ben je geen tiener meer. Het nadeel is dat je dan misschien niet serieus genomen wordt.

De Nederlandse popgroep Bettie Serveert heeft zijn organisatie gestroomlijnd en de pr voortvarender aangepakt. In Amerika heeft de groep een nieuwe cd opgenomen: “Een gekker, springeriger, vreemder plaat.” “Stel je voor: je bent jarig, je geeft een feestje, iedereen is er, het is helemaal te gek, je raakt aangeschoten… Het gevoel dat je op dat punt hebt, dat hebben wij een paar jaar lang gehad.” Gitarist Peter Visser van Bettie Serveert legt uit hoe de afgelopen jaren voor hem en […]

De muziek van de Amerikaanse groep Pavement klonk vroeger zoals hun hoezen eruit zagen: rommelig en grillig. Tegenwoordig maakt de groep toegankelijker muziek, die eerder verliefde stellen zal aanspreken dan ruige skaters. ‘We voelden ons goed toen we deze plaat maakten.’ De stereo-installatie klinkt alsof er iets goed mis mee is. Kkcchhhhgggggrrgggg. “Hmm, interessant”, zegt Mark Ibold, bassist van de Amerikaanse popgroep Pavement. “Wie zijn dit?” Hij staat in het kantoor van zijn platenmaatschappij te luisteren naar een cd van […]

De Amerikaanse gitarist Link Wray gebruikte in het begin van zijn carrière met opzet goedkope gitaren, om een eigen geluid te ontwikkelen. “Die gaven mij een geluid dat ik met een Gibson niet kreeg. Een goedkoop geluid.” Het zijn maar een paar tonen, drie akkoorden die elke gitarist binnen vijf minuten onder de knie heeft. Maar Link Wray’s Rumble uit 1957 heeft een magie die telkens nieuwe generaties gegrepen heeft. Rumble is waarschijnlijk de enige instrumentale plaat die ooit door […]

Op zijn soloplaat kan Eenzame Billy Janovitz, zanger van de Amerikaanse groep Buffalo Tom, zijn voorliefde voor country- muziek ongestoord uitleven. En hij kon even net doen of hij een nachtclubzanger was, die My Funny Valentine zingt. “Het gaf mij de kans eens echt te zingen,” zegt Janovitz. ‘Huilen-in-je-bier-liedjes’, zo noemt de Amerikaanse zanger/gitarist Bill Janovitz de nummers van zijn band Buffalo Tom die de fans het mooist vinden. “Dat heb ik zelf ook bij de Rolling Stones, mijn favoriete […]

De Belgische popgroep dEUS maakt muziek die alle kanten uitgaat: van jazz via jaren zeventig disco naar jaren negentig rock. “Ik kijk ook op naar mensen die gewoon een mooie popsong in elkaar kunnen zetten”, zegt zanger Tom Barman.

Singer/songwriter Townes Van Zandt wordt door critici en collega’s op handen gedragen, maar zijn liedjes zijn te somber om een groot publiek te bereiken. Zelf ziet hij ze niet als zijn eigen songs: “Ze komen ergens vandaan. Gelukkig kan ik ze vangen als ze voorbij komen vliegen.”

Klassiek, pop of folk? Het Belgische viertal Die Anarchistische Abendunterhaltung is een auto met vier bestuurders. “Het is natuurlijk wel een probleem als je tegelijk naar het noorden, oosten, westen en zuiden begint te rijden. Dan komt het tot stilstand.”

Ash, drie jongens uit het kleine Noordierse plaatsje Downpatrick, kwam met het album 1977 op één binnen in de Engelse hitlijsten. Net van school en nu al volgeboekt met tournees, tv-optredens en interviews.

Het leven is een spel volgens de rappers van De La Soul, die de inzet voor hun deze week verschenen vierde cd Stakes Is High hoog hebben gemaakt: als de verkoop tegenvalt, houdt de groep ermee op.

De Amerikaanse zanger en gitarist Steve Wynn wordt op zijn album Melting In The Dark begeleid door de groep Come. “Ik heb geprobeerd emotioneel intense teksten te schrijven: naakt, rauw en zonder woordgrapjes”, zegt hij.

Zanger/performer/schrijver Henry Rollins aan het woord over zijn leven en werk. ‘Op het podium heb ik geen angst. Wat kan het publiek mij nu aandoen?’